Tijd voor de opperste bekroning

10 april 2026

In 2007 speelde Decospan Menen zijn eerste bekerfinale. In Knokke-Heist, tegen wat toen nog Noliko Maaseik heette. Naast het veld haalde het toen nog fluogele legioen het overduidelijk van de Limburgers, op het veld bleek Maaseik een maatje te sterk. Het werd niettemin een prachtige dag, waar we in Menen nog jarenlang herinneringen aan ophaalden. Tot we in 2023 eindelijk eens nog eens de finale van de beker haalden. Dat kunstje herhaalden we in 2024, 2025 en 2026. Winnen lukte echter nog niet. Hoog tijd dus dat we die opperste bekroning eindelijk binnenhalen. Voor de supporters. Voor sportminnend Menen. En voor Emilien!

Voor het eerst in vier jaar wordt de bekerfinale geen West-Vlaams onderonsje. En daar is de tegenstander eigenhandig verantwoordelijk voor. In de halve finale was Maaseik duidelijk sterker dan Knack Roeselare. Eerst thuis 3-1, daarna uit 0-3 winst. Tel daar de 8 op 8 uit de pas afgelopen BeNe Conference (en de halve finale van de CEV Cup) bij en je begrijpt dat het wederom aartsmoeilijk wordt om de finale naar onze hand te zetten.

Toch kan het, want ook Decospan deed het niet onaardig in de BeNe Conference, met als uitschieter de 1-3 winst op de slotspeeldag tegen de Nederlandse nummer 1. Een eerste resultaat van de stevige trainingen van de laatste weken? We geloven het graag. En de grootste vrucht plukken we op zaterdagmiddag.

Ook niet onbelangrijk: de ervaring uit de vorige finales. Met uitzondering van libero Cannessant en hoofdaanvaller Gimeno stond van de typeploeg iedereen vorig jaar al in de finale. Ook middenman Jurkovics, die net op tijd hersteld is van zijn duimblessure. Bij Maaseik speelde enkel De Vleeschhauwer (met Menen) in een recent verleden de finale van de Belgische beker.

Het tactische plan laten we over aan de coach, maar op papier kan het Limburgse gevaar uit alle hoeken komen. Het wordt zaak de opslagdruk van Fafchamps, Perin en Meijs onder controle te krijgen en zelf op de side-out de leegte op het zwart-geel-rode veld te vinden. Alles van datzelfde veld vegen, wordt een andere sleutel tot succes. Bij Greenyard hebben ze daar springveer Breilin voor, wij hebben Cannessant. Wat wij ook hebben, is een vurige Green Wall, die ook dit jaar zo'n 750 supporters sterk zal zijn. Zo luidruchtig het groene legioen zal zijn, zo koelbloedig moeten de spelers blijven, zelfs al kan je er gif op innemen dat de Maaseikse spelverdeler Finoli ook nu weer niet bang zal zijn van wat verbale intimidatie.

Vier finales op rij is een prachtprestatie voor onze club. De oppergaai mee naar Menen brengen zou het helemaal af maken. En dan pakt onze stad eindelijk eens een titel die niet van een of andere Facebook-wedstrijd komt.

Forza VCM, we geloven erin!

Voor wie er morgen niet bij is, de wedstrijd wordt uitgezonden op Sporza (opslag om 13u35). Tegen 18u zijn we terug in Menen voor - hopelijk - de afterparty van de eeuw.

(Stijn)